หากเพียงแต่ว่า...

เคยนับชื่อเพื่อนใน MSN กันไหมครับ

แล้วเคยสงสัยมั้ยครับว่าทำไม Hi5 มันถึงฮิต

ตอนเด็กๆ (คือ... มันก็ไม่ได้ผ่านมานานขนาดนั้นอะนะ) ตอนม.ปลายสมัย MSN กำลังบูมสุดๆ ช่วงที่มี Add-on ออกมาเต็มไปหมด ผมเคยนึกน้อยใจอย่างนึง

 คือ... จำนวนเพื่อนใน MSN ดูน้อยมากเมื่อเทียบกับคนอื่นเขา ชีวิตม.ปลายเนิร์ดๆ ของผมมันก็มีเพื่อนน้อยอยู่แล้ว พอมี ICQ หรือ MSN กับเขาขึ้นมา เปิดโปรแกรมทีไรก็สะท้อนใจทุกที ว่าทำไมชื่อเพื่อนเรามันน้อยจังวะ

แล้วพอได้แอดคนรู้จักเพิ่มสักคน มันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรพองอยู่ในใจ

นั่นมันก็นานมาแล้วอะนะ

 

 พอโตๆ กันไปเราก็เริ่มจะลืมเรื่องเก่าๆ... เราเจอเพื่อนสนิทของเราได้ยังไง... สนิทกันเพราะอะไร... วีรกรรมบ้าๆ ที่เราเคยทำด้วยกัน... ความระทึกใจระหว่างโดดร่มหนีออกนอกโรงเรียนไปเล่นวินนิ่งที่สยาม หรือกระทั่งวินาทีที่เวลาหยุดนิ่งเมื่อสบตารักครั้งแรกของเรา

นานพอจะทำให้ลืมไป และนานพอจะทำให้คิดถึงได้ไม่แพ้กัน

 ความทรงจำเหล่านั้นที่อยู่ลึกสุดในใจของเรา

 

 มันคงจะดี ถ้าเราจะมีไทม์แมชชีนพาเราไปหาวันเวลาเหล่านั้น

 ไม่ใช่เพื่อนำมันกลับมาเป็นของเรา

แต่เพื่อให้เรารับรู้ในวันที่อ่อนล้า ว่าชีวิตเรางดงามเพียงใด

 

มีการ์ตูนอนิเมชั่นมาแนะนำครับ ของเขาดีจริงๆ

Kimi ni Todoke (ชื่อไทยว่า ส่งใจไปถึงเธอ เป็น Comic ในไทยออกมาแล้ว 2 เล่ม SIC จัดพิมพ์ ญี่ปุ่นออกไปแล้ว 5-6 เล่ม) เป็นอนิเมว่าด้วยเด็กสาวคนหนึ่ง โดนเข้าใจผิดทุกประการจากคนร่วมห้อง... เผลอๆ ทั้งโรงเรียน... ด้วยข้อหาเดียว

หน้าตาคล้ายซาดาโกะ ตัวละครจากหนังสยองขวัญชื่อดัง The Ring...

แค่นั้นจริงจริ๊ง... เพียงพอจะทำให้ซาวาโกะ (ชื่อก็ยังจะคล้าย) ตกเป็นขี้ปากชาวบ้านชาวเมืองทันที

จากชื่อซาวาโกะ ถูกแผลงเป็นซาดาโกะ กลายเป็นว่าเธอได้ยินเสียงวิญญาณ หรือกระทั่งถ้ามองตาแล้วจะมีอันเป็นไปในเจ็ดวัน (คนเขียนก็ท่าทางจะชอบ The Ring มาก...)

ครั้งแรกที่ดูรู้สึกว่าน่าน้อยใจแทนสาวน้อยซาวาโกะนัก ไม่มีใครพยายามจะเข้าใจเธอเล้ย ทั้งๆ ที่เธอไม่เคยทำอะไรผิด ไม่เคยระรานใคร แต่แค่หน้าตาผิดระเบียบสังคม (ที่ใครวางไว้ก็ไม่รู้) นิดหน่อย เลยกลายเป็นโดนแยกตัวออกมาจากคนอื่นโดยไม่เจตนา

แม้ใจเธอเรียกร้องชีวิตที่ปกติ ได้ใช้เวลากับเพื่อนสนิทสักคนสองคน มีคนที่เข้าใจ แต่ไม่เคยแสดงออกใดๆ ยังก้มหน้าก้มตาทำเพื่อคนอื่นต่อไป ใช้ชีวิตแบบปิดทองหลังพระตลอดมา ยอมรับทำงานที่ไม่มีใครอยากทำ เพราะคิดว่านั่นคือสิ่งที่คนอย่างเธอ จะสามารถทำเพื่อคนอื่นได้

ใช้ชีวิตอย่างคนในเงามืดมาตลอด กอดความเหงาไว้จนชิน

จนกระทั่งวันที่มีคนเข้าใจเธอ และทำให้ทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

 

Kimi ni Todoke เป็นงานของ Production I.G ที่ทำอนิเมชั่นฟอร์มยักษ์มามากมายประวัติก่อนหน้านี้ทำให้หลายคนแปลกใจว่า "มาไม้ไหนเนี่ย"

เพราะก่อนหน้านี้เป็น Sci-fi ฟอร์มยักษ์ไปซะหลายเรื่อง เช่น Ghost in the Shell หรืออีกเรื่องที่สะเทือนวงการอย่างแรงอย่าง EDEN OF THE EAST ทำซีรีส์ออกมา 11 ตอนแล้วรอผิดด้วยภาคหนังโรงอีก 2 ภาคชนิดใครได้ดูเป็นต้องติด

 

ทำมาแล้วก็อย่างที่คาด ดูแล้ว...

"ติดงอมแงม"

Production I.G ยังคงมาตรฐานงานไว้ได้อย่างดี และแสดงใ้ห้เห็นว่าทำงานเนียน สวย ใส ละลุนละไมได้ดีไม่แพ้งานเท่ๆ อย่างผลงานที่ผ่านมา 

 

Kimi ni Todoke สมราคาหนึ่งใน Anime ที่ได้รับความนิยมสูงสุดในซีซั่นที่ผ่านมา

 

ขอแนะนำสำหรับผู้ที่ต้องการอนิเมที่ให้บรรยากาศอุ่นๆ

 ไม่สัญญาว่าดูแล้วชอบแน่

แต่ต้องมียิ้มล่ะเอ้า

 

ชีวิตนี้ แค่มีคนที่จะคอยเข้าใจ

อะไรจะดีไปกว่านี้ได้อีก

 

 

 

(ขอบคุณกระู้ทู้นี้ไว้ ณ ที่นี้ครับ

http://www.pantip.com/cafe/chalermthai/topic/A8502851/A8502851.html)

edit @ 9 Dec 2009 23:53:26 by Gopgap

[Spoiler Alert --> ลาก] มีการพูดถึงเนื้อหาในการ์ตูนเรื่อง อิคิงามิ สาสน์สั่งตาย เล่มที่ 1 ตอน สุดทางแค้น

 

แกร๊ก.. ตู๊ด...

 "ฮัลโหล" ปลายสายรับด้วยเสียงงัวเงีย เดาได้ไม่ยากว่าคงยังไม่ตื่นดี

"ยังไม่ตื่นเหรอ?" ผมพยายามข่มเสียงไว้ให้นิ่ง ในใจผมรู้ดีว่าเสียงผมแปรเปลี่ยนเป็นสั่นเครือได้ไม่ยากนัก ไม่รู้สึกสังเวชตัวเองหน่อยๆ ตั้งแต่ที่คิดได้ว่า ผมกำลังเริ่มอะไรบางอย่างช้าไป

 "อืม แก ง่วงว่ะ" ปลายสายยังพูดกับผมด้วยเสียงงัวเงียตะกุกตะกัก ในขณะที่ในสมองของผมเริ่มหมุนไวเพื่อหาคำพูดให้ดูเข้าท่าที่สุด...

 

เพื่อขอโทษ

 

 "มีอะไรเหรอ"

"อ๋อ... แก ไม่มีอะไรหรอก..." ผมนิ่งอื้งไปครู่หนึ่ง ปกติแล้วผมไม่ใช่คนพูดอ้อมค้อมนัก แต่คราวนี้ ไม่นับอากาศที่ร้อนอบอ้าวในชุดเครื่องแบบของผม ความรู้สึกย่ำแย่ในใจยิ่งทำให้เหงื่อชื้นเริ่มไหลซึมอยู่ตามฝ่ามือ

 "มันอาจจะช้าไปหน่อยน่้ะนะ แต่ชั้นแค่... รู้สึกว่า... ชั้นไม่เคยขอโทษแกเลย..."

"ขอโทษอะไรกันแก" ปลายสายตื่นแล้วทันที ผมรู้สึกยังงั้น "มีเรื่องอะไรเหรอ" เสียงยังสดใสและสงสัย 

"ชั้นเพิ่งเจอเรื่องบางอย่างมา ที่ชั้นรู้สึกว่า โคตรเหมือนที่ชั้นเคยทำไว้กับแกเลย"

"ชั้นเพิ่งรู้สึก เพิ่งเข้าใจ ว่ามัน... รู้สึกแย่ขนาดไหน" เสียงและใจผมเริ่มสั่น... เหมือนมันรอที่จะพูดมานาน โดยไม่เคยบอกผม... ไม่สิ มันอาจบอกผมมาตลอด

แต่ผมแค่ไม่ใส่ใจมัน

 "มันอาจจะผ่านมานานแล้ว... แต่ชั้นอยากขอโทษแก" ผมทำได้ในที่สุด ผมพูดได้โดยที่เสียงไม่สั่นมากนัก แต่น้ำชื้นๆ ยังเอ่ออยู่ในตาของผม

 "..."  ปลายสายเงียบไปพักหนึ่ง...

 

"อิคิงามิ สาสน์สั่งตาย" ตอน สุดทางแค้น แล่นวาบเข้า มาในหัวผม

ใน อิคิงามิ เรื่องจะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อยๆ เพื่อเล่าเรื่องราวของผู้ที่ได้รับ "อิคิงามิ" คนต่างๆ กัน ซึ่งผู้ที่ได้อิคิงามิไป จะตายใน 24 ชม. ตามนโยบายประจำชาติเพื่อ"กระตุ้นการตระหนักในคุณค่าของชีวิต"

ในตอน สุดทางแค้น ตัวเอกเป็นเด็กวัยรุ่นที่ถูกกลั่นแกล้งมาตลอดตั้งแต่ชั้นม.ต้น จนตอนนี้ ถึงเขาจะทำงานแล้ว ไม่เคยถูกกลั่นแกล้งอีก แต่หลายๆ อย่างจากวันวาน ยังตามมาหลอกหลอนเขาอยู่เสมอ ให้เขารู้สึกว่า ทำไมเขาต้องรู้สึกอย่างนั้นด้วย ทำไมแค่การที่เขาโดนกลั่นแกล้งโดยไม่ได้ทำอะไรผิดเลย จะเปลี่ยนชีวิตเขาไปมากถึงขนาดนี้

จนวันที่อิคิงามิส่งมาถึงเขา... 24 ชม.สุดท้่ายก็เริ่มต้นขึ้น

เขาไล่ตามความแค้นของตัวเอง ชำระสาเหตุของความอัปยศในชีวิตของเขาด้วยการแก้แค้น

เพื่อค้นพบว่า...

 ...

 

"... แก" เสียงปลายสายปลุกผมขึ้นจากภวังค์ในใจ..ผมคิดไปเองว่าเธอกำลังยิ้ม

"แกไม่ต้องขอโทษหรอก..."

"ชั้นยกโทษให้แกไปนานแล้วล่ะ แกไม่ต้องคิดมาก"

 

...

 

 ... แม้ว่าเรื่องราวบางอย่าง เราคิดว่ามันจะตราตรึงในใจเราตลอดไป

โดยเฉพาะเรื่องที่เราคิดว่ามันบัดซบเสียเหลือเกิน

อาจเป็นความผิดที่เราเคยทำโดยไม่ตั้งใจ

อาจเป็นความเสียใจจากการเลือกทางเดินในชีวิตพลาด

หรือความคิดแค้นต่อคนคนหนึ่งซึ่งฝังใจเหลือประมาณ

แต่ความเป็นจริงแล้ว

ไม่มีอะไรเลย

ที่ไม่มีวันหมดอายุ

กระทั่งความแค้น หรือความรู้สึกผิดของเราเอง

...

edit @ 10 Aug 2009 22:07:22 by Gopgap

edit @ 10 Aug 2009 22:18:03 by Gopgap

คนเรานิยามความรู้สึกนั้นไว้ยังไงกันนะ

เป็นความรู้สึกที่อบอุ่นเหมือนมีบางอย่างที่อ่อนโยนก่อตัวขึ้นภายใน

เป็นความรู้สึกที่เปี่ยมด้วยความหวังเมื่อมาเยี่ยมเยือน

รู้สึกว่าเช้าทุกเช้าเปลี่ยนแปลงไปเมื่อมันเข้ามา

และวันเวลาไม่เคยเหมือนเดิมเมื่อมันจากไป...

สิ่งที่ทำให้รู้สึกว่า...เรา...ไม่ได้เดียวดาย

รู้สึกว่า มีบางคนที่ทำให้โลกของเรามีความหมาย

รู้สึกว่า เรามีคนบางคนที่เราห่วงใยมากมายกว่าสิ่งใดในโลกนี้

รู้สึกว่า อยากเข้าใจเขาดีกว่าใครๆ้

รู้สึกว่า อยากอยู่ใกล้ๆ ในเวลาที่เขาอาจต้องการใครสักคน

ไม่ได้หวังอะไร

มากกว่า... เพื่ออยู่ข้างๆ...



มีบางเวลา เมื่อเรารู้สึก...

เมื่อ... รู้สึกว่า...

รัก...

...

เพราะบางเวลา...

เราไม่ต้องการอะไร...

ไม่ต้องการเหตุผล...

ไม่ต้องการคำพูดใด...

ต้องการเพียง... คนที่อยู่ข้างๆ... ที่คอยเข้าใจ...

ในตัวเรา... ที่ไม่เคยมีใครเข้าใจ

 

 

Inspired By Toradora!

 

ปล. เขียนไปเมื่ออ่านไปได้เล่มหน่อยๆ ครับ จนถึงจบอนิเมตอนสองน่ะแหละ

 รู้สึกว่า มันต้องเขียนแล้ว อ่านแล้วชอบมาก ไม่รู้ว่าหลังจากนี้เรื่องจะเป็นยังไงล่ะ อ่านเท่านั้นแล้วมันจี๊ดจริงๆ ^^

 

 

edit @ 17 Dec 2008 14:21:17 by Gopgap

edit @ 18 Dec 2008 18:24:30 by Gopgap